Ναύπακτος, μια διαδρομή στους αιώνες

Ναύπακτος, μια διαδρομή στους αιώνες

Στη μακραίωνη ιστορική της διαδρομή, η Ναύπακτος, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αποτέλεσε μεγάλο οικονομικό και εμπορικό κέντρο, και διεκδικήθηκε και κατακτήθηκε από τους δυνατούς της κάθε εποχής.

Αρχαιολογικές ανασκαφές καταδεικνύουν την ύπαρξη σπουδαίου οικισμού, οργανωμένου με αστικά χαρακτηριστικά, στη χώρα της Ναυπάκτου, από τη Μεσοελλαδική περίοδο (2000 – 1580 π.Χ.). Το όνομά της συσχετίστηκε με την ελληνική Προϊστορία και προέρχεται από τις λέξεις «ναυ̃ς» και «πήγνυμι» (= κατασκευάζω πλοία) και συνδέεται με την κατασκευή του στόλου που χρησιμοποίησαν οι Ηρακλείδες Δωριείς για να περάσουν στην Πελοπόννησο, περί το 1.104 π.Χ. Η Ναύπακτος πήρε διαδοχικά πολλά ονόματα. Οι Φράγκοι ονόμασαν την πόλη Le Pacto, Nepanto, οι Ενετοί Lepanto και Lepente, οι Τούρκοι Inebacte ή Enebechte, οι πειρατές Μικρό Αλγέρι. Τον Μεσαίωνα είναι γνωστή ως Έπακτος και στη νεώτερη ελληνική Ιστορία ως Έπαχτος.

Κατά τους ιστορικούς χρόνους, βρισκόταν στο κέντρο των διενέξεων της Αρχαίας Ελλάδας και το 218 π.Χ. γίνεται πρωτεύουσα της Αιτωλικής Συμπολιτείας. Το 1407 θα κυριευθεί από τους Ενετούς και θα παραμείνει στην κατοχή τους για 92 χρόνια. Η πόλη ακμάζει και μεταβάλλεται σε εμπορικό κέντρο, κατασκευάζονται νέα κτήρια, εμπορικοί σταθμοί, αποθήκες, ενώ το κάστρο συντηρείται, ενισχύεται και αποκτά τη σημερινή του μορφή.

Την ενετική κατοχή θα ακολουθήσει η οθωμανική. Μετά από μια μακροχρόνια διαμάχη μεταξύ Βενετών και Τούρκων για την κυριαρχία επί της Ναυπάκτου, το 1499, η πόλη περιέρχεται στα χέρια των Οθωμανών. Ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ Β΄, θέλοντας να εξασφαλίσει την είσοδο του Κορινθιακού από ενδεχόμενη δυτική επίθεση, έχτισε τα δύο κάστρα του Ρίου και του Αντιρρίου, τα «Μικρά Δαρδανέλια».

Χρονιά-σταθμός στην Ιστορία της είναι το 1571 μ.Χ., οπότε και κοντά στις εκβολές του ποταμού Αχελώου, στον γνωστό τότε ως Κόλπο της Ναυπάκτου (Golfo di Lepanto), διεξάγεται η ομώνυμη Ναυμαχία, ανάμεσα στις ενωμένες Ευρωπαϊκές και τις Οθωμανικές δυνάμεις. Οι δυνάμεις του χριστιανικού στόλου κέρδισαν μία από τις σημαντικότερες νίκες κατά των Οθωμανών. Η Ναύπακτος θα περάσει από τους Οθωμανούς στα χέρια των Ενετών μετά από πολιορκία του Ενετού Μοροζίνι. Η δεύτερη περίοδος Ενετοκρατίας θα διαρκέσει από το 1687 ως το 1701.

Με την Συνθήκη του Κάρλοβιτς, το 1699 η Ναύπακτος παραδίδεται από τους Βενετούς στους Τούρκους, στην κυριαρχία των οποίων θα μείνει μέχρι και τον Απρίλιο του 1829. Τον Απρίλιο του 1829, ελληνικές ναυτικές και χερσαίες δυνάμεις την πολιορκούν και την απελευθερώνουν. Τοποθετείται πληρεξούσιος τοποτηρητής ο Αυγουστίνος Καποδίστριας, αδερφός του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος συντονίζει την στρατιωτική και διοικητική οργάνωση.

Μέσα από αυτή την αλληλοδιαδοχή των ιστορικών γεγονότων, η Ναύπακτος απέκτησε τον χαρακτήρα που γνωρίζουμε σήμερα, ο οποίος συνδυάζει, με μοναδικό τρόπο, τα διαφορετικά στοιχεία που άφησαν την σφραγίδα τους στην πόλη.

Facebook Twitter Pinterest Email
loading...