Μια βόλτα στην πόλη της Ναυπάκτου

Μια βόλτα στην πόλη της Ναυπάκτου

Η Ναύπακτος παρουσιάζει την όψη μιας αστικής συγκρότησης που διατηρεί τον παραδοσιακό της χαρακτήρα και αναπτύσσεται κατά μήκος παραλίας μήκους πέντε και πλέον χιλιομέτρων. Αποτελεί προορισμό διακοπών, τόσο το καλοκαίρι, όσο και το χειμώνα, καθώς συνδυάζει με μοναδικό τρόπο βουνό και θάλασσα.

Μπαίνοντας στην πόλη από την δυτική είσοδο, συναντάμε το Εθνικό Παπαχαραλάμπειο Στάδιο και στη συνέχεια την Παπαχαραλάμπειο Αίθουσα, βασικό χώρο εκδηλώσεων της πόλης. Προχωρώντας, συναντάμε το κάστρο της Ναυπάκτου, ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα φρουριακής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα το οποίο και γνώρισε διάφορες κατασκευαστικές φάσεις, από την αρχαιότητα ως την οθωμανική περίοδο. Την τελική του μορφή έλαβε στα χρόνια της πρώτης Βενετοκρατίας (1407 – 1499). Έχει πυραμιδικό σχήμα με κορυφή τον λόφο του Άι Λιά. Από εκεί, κατεβαίνουν δύο βραχίονες, που καταλήγουν στην είσοδο του λιμανιού αφήνοντας μία είσοδο με άνοιγμα περίπου 35 μ.

Στο εσωτερικό, τέσσερα εγκάρσια τείχη σχηματίζουν πέντε αμυντικές ζώνες (διαζώματα). Το πλάτος του λιμανιού είναι γύρω στα 120 μ., ενώ ο πυθμένας, που στο κέντρο δεν έχει βάθος μεγαλύτερο από 5 μ., είναι στρωμένος από την κατασκευή του με πλάκες από πέτρα. Περπατώντας κανείς στην ανατολική αποβάθρα, συναντά το «Φετιχιέ Τζαμί», που ανήγειρε ο σουλτάνος Βαγιαζήτ Β΄. Σήμερα, ανακαινισμένο από την 22η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, είναι επισκέψιμο και χρησιμοποιείται για την πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων. Στην άκρη του ανατολικού πυργίσκου στέκει ο ναυτικός φάρος, έργο του 1909 και στο δυτικό βραχίονα βρίσκεται το Πολιτιστικό Πάρκο Θερβάντες, όπου είναι αναρτημένες αναμνηστικές μαρμάρινες επιγραφές, αφιερώματα των Πρεσβειών των εμπλεκομένων στη Ναυμαχία κρατών, και στο κέντρο υψώνεται το άγαλμα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες.

Ψηλά, στον προμαχώνα του λιμανιού, στέκει ο ανδριάντας του εθνομάρτυρα της Επανάστασης του 1821, πυρπολητή Γεωργίου Ανεμογιάννη από τους Παξούς, έργο του γλύπτη Νικόλα. Κατά μήκος του τείχους, υπάρχει μεγάλο φυλάκιο και πιο πάνω κυκλικός προμαχώνας, αξιόλογο δείγμα βενετικής αμυντικής αρχιτεκτονικής του 15ου αιώνα. Απέναντι από το λιμάνι βρίσκεται το κτήριο «Ναυπακτία», όπου στεγάστηκε το πρώτο υποκατάστημα Εθνικής Τραπέζης στην πόλη, ενώ σήμερα στεγάζει το Κέντρο Πληροφόρησης Επισκεπτών, και φιλοξενεί, επίσης, περιοδικές εκθέσεις. Στη δυτική πλευρά του κτηρίου εκτείνεται η πλατεία του Λιμανιού, στης οποίας το κέντρο υψώνεται η προτομή του Σουλιώτη στρατηγού Νότη Μπότσαρη. Ανατολικά της πλατείας το παραδοσιακό λιθόστρωτο δρομάκι, το «Στενοπάζαρο», παλιός εμπορικός δρόμος γνωστός ως «οδός Μεζεδίων», λόγω των εξαιρετικών μεζεδοπωλείων που υπήρχαν εκεί, των οποίων τη θέση σήμερα έχουν καταλάβει καφέ, bar και εμπορικά καταστήματα. Στο τέλος του δρόμου βρίσκεται ο μητροπολιτικός Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου. Στη θέση του υπήρχε Βυζαντινός ναός, τον οποίο ο Βαγιαζήτ Β΄, το 1499, μετέτρεψε σε τζαμί και το οποίο με τη σειρά του μετασκευάστηκε σε Ιερό Ναό το 1830. Στη δυτική πλευρά του λιμανιού, ορθώνεται η πανύψηλη ντάπια «Μπότσαρη» και η δυτική πύλη της πόλης.

Ανηφορίζοντας στο πλακόστρωτο δρομάκι –οδός Σουλιωτών- συναντάμε το αρχοντικό Μπότσαρη. Το κτήριο με τα στοιχεία βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής, κατασκευάστηκε το 1420-25. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για την στέγαση του εκάστοτε διοικητή της πόλης. Μετά την απελευθέρωση της Ναυπάκτου, πέρασε στην ιδιοκτησία του Σουλιώτη στρατηγού Νότη Μπότσαρη και σήμερα αποτελεί έδρα του κοινωφελούς ιδρύματος «Δημητρίου & Αίγλης Μπότσαρη» και στεγάζει μόνιμη έκθεση, με θέμα την Ναυμαχία της Ναυπάκτου, την οποία επιμελήθηκε και οργάνωσε ο υιός Νότης Δημ. Μπότσαρης μετά την τελευταία ανακαίνισή του. Περνώντας από την καμάρα στον Πύργο του Μπότσαρη, φτάνουμε στη «Σιδερόπορτα» με την παρακείμενη βρύση, που είναι η είσοδος για το δεύτερο διάζωμα, την «άνω πόλη» ή αλλιώς Βεζύρ Τζαμί. Λίγο πιο πάνω, ένα καλντερίμι οδηγεί στο Ρολόι της πόλης, που οικοδομήθηκε με δαπάνες του μητροπολίτη Σεραφείμ Δομβοϊτη το 1914. Από το πλάτωμα του ρολογιού έχει κανείς πανοραμική θέα της πόλης. Ανεβαίνοντας, αντικρίζουμε την κατοικία των Τζαβελλαίων. Στην βόρεια πλευρά του Βεζύρ Τζαμί υψώνεται κυκλικός προμαχώνας, που ονομάζεται Τσαούς Ντάπια, καθώς φέρει το όνομα του τελευταίου Τούρκου υπερασπιστή της, ο οποίος λέγεται ότι αυτοκτόνησε από εκεί, για να μην δει να παραδίδεται η Ναύπακτος στα χέρια των Ελλήνων.

Στη νότια πλευρά του υπάρχει πύργος, που χρονολογείται από τον 15ο αι. Η δυτική πλευρά έχει τους περισσότερους προμαχώνες, όλοι τετράγωνου σχήματος. Εδώ βρίσκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, που παλαιοτέρα ήταν τζαμί. Δίπλα σώζεται μικρό βυζαντινό παρεκκλήσι με σταυροθόλιο. Νότια του ναού του Προφήτη Ηλία διασώζεται ο «τζεπχανές», η οπλαποθήκη και δύο μεγάλες υπόγειες δεξαμενές νερού. Η παράδοση αναφέρει ότι από εδώ ξεκινούσε μυστική υπόγεια δίοδος, που οδηγούσε πολλά χιλιόμετρα έξω από το κάστρο, προς τα δυτικά. Τέλος φτάνουμε στο πέμπτο και τελευταίο διάζωμα του κάστρου, την ακρόπολη ή Ίτς Καλέ. Ο χώρος περικλείεται από κυκλικό τείχος διαμέτρου 100 μ.

Περπατώντας στην πόλη ακολουθώντας την οδό Μπότσαρη, στα αριστερά μας συναντούμε το αρχοντικό του Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα, λογοτέχνη και ακαδημαϊκού, ένα παραδοσιακό ανάκτορο με πλούσιους ανθόκηπους και προσεγμένο λεπτό ντεκόρ. Ευθεία και αριστερά ο ναός της Αγίας Παρασκευής που εγκαινιάστηκε το 1978 και χτίστηκε στο ίδιο μέρος του προηγούμενου ναού που καταστράφηκε από σεισμό το 1952. Εδώ, το 1841, τάφηκε ο Σουλιώτης ήρωας Νότης Μπότσαρης. Στην περιοχή Κεφαλόβρυσο βρίσκεται το 3ο Δημοτικό Σχολείο της πόλης και πάνω από αυτό, στον υπερκείμενο καταπράσινο λόφο, ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου.

Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην περιοχή αυτή υπήρχε λατρευτικό σπήλαιο της θεάς Αφροδίτης. Απέναντι από την πλατεία Κεφαλόβρυσου, που είναι γεμάτη από παραδοσιακά καφενεδάκια, στον μικρό λοφίσκο, στη θέση «Τσουκάρι», πέτρινα σκαλοπάτια οδηγούν σε μικρό πλάτωμα, στο οποίο βρισκόταν το Ασκληπιείο, ιερό του Ασκληπιού.

Η πλατεία Φαρμάκη, είναι το πιο πολυσύχναστο μέρος της πόλης, εδω στέκει ο ανδριάντας του «Άγνωστου Στρατιώτη» και το κτήριο της Εθνικής Τραπέζης (παλαιότερη κατοικία του οπλαρχηγού Γιάννη Φαρμάκη).
Στην οδό Αθηνών, συναντάμε στα δεξιά μια μικρή πλατεία, στολισμένη με την προτομή του ευεργέτη της πόλης Δημητρίου Παπαχαραλάμπους. Στην πλατεία αυτή, όπως μας πληροφορεί ο περιηγητής Salvator, βρισκόταν το «Τζαμί του Ομέρ Εφέντη», ερείπια του οποίου διασώζονταν μέχρι το 1940. Προχωρώντας, συναντούμε το Δημαρχείο Ναυπακτίας, ένα παραδοσιακό κομψό κτήριο, δωρεά της οικογένειας Κοζώνη.

Στη συνέχεια το Δημαρχείο, και η Παπαχαραλάμπειος Ελληνοαμερικανική Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπάκτου, μία από τις καλύτερα οργανωμένες βιβλιοθήκες της χώρας σε ένα νεοκλασικό κτήριο που χτίστηκε το 1955, σε μικρή απόσταση από το Δημαρχείο, βρίσκεται, το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε ο ιστοριοδίφης και λογοτέχνης Γιάννης Βλαχογιάννης.

Facebook Twitter Pinterest Email
loading...