Χωριά του Ευπαλίου

Χωριά του Ευπαλίου

Κατά μήκος του γραφικού παραπόταμου Μαντήλω, βρίσκεται το Ευπάλιο, με τις πολλές πηγές και τα πλούσια υπόγεια νερά. Στην αρχαιότητα, αποτελούσε πόλη των Οζολών Λοκρών και αναφέρεται πρώτη φορά από τον Θουκυδίδη κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Ο σημερινός οικισμός κτίσθηκε από τους κατοίκους της Άνω και Κάτω Καρυάς, και το αρχικό του όνομα ήταν Σουλές. Λίγα χρόνια πριν από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, ο Γάλλος Πρόξενος Ιωαννίνων Πουκεβίλ, επισκέφθηκε την περιοχή και αναφέρει στο βιβλίο του «Ταξίδιον εις Ελλάδα» ότι στο Σουλέ ζούσαν 15 οικογένειες. Η απελευθέρωση της περιοχής από τους Τούρκους ολοκληρώθηκε στις 2 Μαΐου 1829, με την απελευθέρωση της Ναυπάκτου.

Πλάι στο κύμα
Χιλιαδού: Το μικρό αυτό καμποχώρι περιβάλλεται από καλλιεργήσιμες εκτάσεις και κάθεται στριμωγμένο σε μια άκρη της πεδιάδας, δίπλα στη θάλασσα. Το μικρό καταφύγιο για τα ψαροκάικα και η αμμουδένια παραλία μήκους 2 χλμ χάρισαν στον τόπο μια ανερχόμενη τουριστική κίνηση και υποδομή, προσελκύοντας παράλληλα επισκέπτες.

Μοναστηράκι: κτισμένο αμφιθεατρικά, σε μια πλαγιά που σβήνει στην θάλασσα, το γραφικό παραθαλάσσιο χωριό, με τα καλαίσθητα σπιτάκια και τον παραδοσιακό του χαρακτήρα, φημίζεται για τα δροσερά και πεντακάθαρα νερά του.
Σκάλωμα: μία από τις πιο φημισμένες παραλίες της περιοχής και συγκεντρώνει πολύ κόσμο το καλοκαίρι, για το μπάνιο του ή απλά ένα ουζάκι δίπλα στη θάλασσα. Με κοσμοπολίτικο αέρα, αυτή η μικρή αλλά πανέμορφη παραλία αποτελεί το σημείο συνάντησης του καλοκαιριού.

Μαραθιάς: ένα μικρό γραφικό ψαροχώρι, μόλις 20 χλμ. από τη Ναύπακτο., αποτελεί από τα πλέον γνωστά σημεία στον Κορινθιακό, συγκεντρώνει παραθεριστές, ντόπιους και ξένους, και αποτελεί ένα μοναδικό μέρος για εσάς που θέλετε να απολαύσετε την ομορφιά της φύσης, τη δροσιά της θάλασσας, τον καλοκαιρινό ήλιο, ή να ξεκουραστείτε κάτω από τις πυκνόφυλλες μουριές και τα πλατάνια, σε ένα από τα πολλά παραδοσιακά ταβερνάκια του χωριού.

Παραλίας Σεργούλας: η αρχική ονομασία της επί Τουρκοκρατίας, ήταν «Μύλοι», λόγω των πολλών νερόμυλων που υπήρχαν στην περιοχή. Μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου, στο μύλο-σπίτι του Παπαπολίτη φιλοξενήθηκε ο Κασομούλης, αγωνιστής και ιστοριογράφος, μαζί με άλλους πολεμιστές, που είχαν διαφύγει με καΐκι προς τον Κορινθιακό κόλπο. Το σύγχρονο όνομά της παραπέμπει στην όμορφη παραλία της.

Ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα
Δροσάτο απέναντι από την Παλιοβούνα, σε υψόμετρο 420 μέτρων, μέσα σε μια όαση πρασίνου βρίσκεται με την ωραιότερη θέα από όλα τα χωριά της περιοχής.

Πευκάκι: άρχισε να κτίζεται το 1910, και η πρώτη ονομασία ήταν «Παλιόχανο».

Κάμπος: αμφιθεατρικά κτισμένος στους πρόποδες του βουνού «Βίγλα», με θέα στον Κορινθιακό κόλπο και την πεδιάδα του Μόρνου.

Καστράκι: Μέχρι το 1928 λεγόταν Ομέρ Εφέντη, από το όνομα του Οθωμανού αξιωματούχου στον οποίον ανήκε, βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Μόρνου και επικοινωνεί με τη Ναυπακτία μέσω της πεντακάμαρης γέφυρας του Μόρνου (του 1939).
Κλήμα: σκαρφαλωμένο στην κορυφή του ομώνυμου λόφου, μέσα στο πράσινο, αγναντεύει από ψηλά τον Κορινθιακό, την κοιλάδα της Μανδήλως και την πεδιάδα του Μόρνου. Πολύ κοντα ο συνοικισμός Πηγή, που είναι κτισμένος στους πρόποδες του λόφου.

Περνώντας τη γέφυρα, συναντάς τα Κούκουρα, που απέχουν 3 χλμ από το Ευπάλιο. Το χωριό δημιουργήθηκε το έτος 1965, και εγκαταστάθηκαν σε αυτό οι κάτοικοι των Παλαιών Κουκούρων, λόγω κατολισθήσεων. Ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί το Λαογραφικό Μουσείο του Συλλόγου και την παλαιοχριστιανική εκκλησία της Ανάληψης του Σωτήρα του 4ου μ.Χ. αιώνα.
Μαλάματα: το μοναδικό χωρίο στον κάμπο που οι περισσότεροι νέοι παραμένουν στο τόπο τους. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και παράγουν καλαμπόκι, τριφύλλι και εσπεριδοειδή. Κατά μήκος του ποταμού Μόρνου έχουν αναπτυχθεί αρκετές βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες.

Μανάγουλη:με ισχυρή παρουσία νέων ανθρώπων και αυτή, βρίσκεται στο κέντρο της πεδιάδας του ποταμού Μόρνου. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία.

Στο βουνό
Φιλοθέη (Γκουμαίοι): συνορεύει βόρεια με το δρυόδασος της Ιεράς Μονής της Παναγίας Βαρνάκοβας, Χαρακτηριστικό γνώρισμα του χωριού είναι η πανέμορφη θέα και τα κεραμοσκεπή και πέτρινα κτήρια ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής,.
Τρίκορφο: υψόμετρο 400 μέτρων, στις πλαγιές του όρους Τρίκορφο, από όπου πήρε και το όνομά του. Χτισμένο σε ειδυλλιακή τοποθεσία, βρίσκεται στην ίδια θέση εδώ και οκτώ περίπου αιώνες, με αρχικό του όνομα “Βλαχοκάτουνο”.

Παλαιοξάρι, κτισμένο στην πλαγιά της οροσειράς Τρίκορφο, μέχρι το 1955 ήταν κατεξοχήν αγροτική και κτηνοτροφική περιοχή, και, μάλιστα, η παραγωγικότερη της περιοχής, γιατί είχε πολλές πηγές νερού διάσπαρτες.

Τείχιο: στην πλαγιά των λόφων της οροσειράς Τρικόρφου, σε υψόμετρο 600 μέτρα. Μέχρι το 1844 ονομαζόταν Λυκοχώρι, είτε γιατί είχε πολλούς λύκους, είτε επειδή είχε καταληφθεί το αρχαίο Τείχιο (ευρήματα υπάρχουν στην θέση Άγιοι Απόστολοι, Βαθαλών, Παπαδιά) από στρατηγό με το όνομα Λυκ και άλλαξε το όνομα του χωριού.

Ποτιδάνεια: κρεμασμένη σε αμφιθεατρικό πανόραμα, στις πλαγιές του ολόδροσου Τρίκορφου.Το 1999, στο αγνάντιο του Αϊ-Γιώργη, στην είσοδο του χωριού, κτίσθηκε το υπαίθριο αμφιθέατρο της Ποτιδάνειας, χωρητικότητας 600 θέσεων που φιλοξενεί ένα από τα πιό γνωστα φεστιβάλ της περιοχής

Πύργος, χωριό κτισμένο σε υψόμετρο 710 μέτρων, συνορεύει ανατολικά με την Σεργούλα, δυτικά με τον Κάμπο, βόρεια με την Ποτιδάνεια, και νότια με τον Μαραθιά.

Facebook Twitter Pinterest Email
loading...